Frans Van Thielen

Beste Frans,

Wij zijn met velen, zeer velen vandaag samen gekomen. Zeker niet in het minst om wat je zelf wilde. Daar was je nog veel te levenslustig voor, je had nog veel te veel plannen.

Vorige week woensdag, met de Scheldeprijs, was het al raar dat je er niet bij was. Jij die steeds met veel plezier tussen de mensen stond.

Oh ja, wij hebben onze sjerp aan, heel het college. Want wij weten dat je deze steeds heel fier droeg, zoals ook je vele eretekens.

Maar wij zijn ook fier op jou. Bijna 87 jaar heb je tussen ons gestaan, tussen je vele vrienden. Steeds was je bereid te helpen, zeker als het om mensen in nood ging. Dat had je mee gekregen van Cardijn, en dat bleef je je hele leven trouw.

Wij kenden mekaar al zeer lang. Je kwam uit dezelfde parochie als ik. Als leider van de Chiro kwam ik reeds vroeg bij je thuis. En in 1970 stonden wij voor de eerste maal samen op de lijst van de CVP. Als jonge snaak heb ik toen heel veel van je opgestoken.

Je was enorm populair in Schoten. Dat kwam door je tomeloze inzet in tal van verenigingen. Ik herinner mij nog tal van vergaderingen, waar je jezelf verontschuldigde dat je niet de ganse avond kon blijven, omdat je nog een andere vergadering moest bijwonen.

Je kende natuurlijk enorm veel mensen door je werk op de ziekenkas. Zeker toen je einde jaren ‘70 van Berchem overgeplaatst werd naar het kantoor in Schoten. Op de markt werden wij weer buren. Het vroegere restaurant de Poort werd immers netjes in twee gedeeld tussen CM en AV (later BAC).

Door deze populariteit haalde je in 1982 het meeste vookeurstemmen op onze lijst. Je werd terecht schepen van sociale zaken. Het moet niet gezegd worden dat dit je het lijf geschreven stond.

In 1990 gaf je je mandaat door aan Martha Ravijts, maar dit was geen afscheid van de politiek. Je bleef nog ver tot voorbij de pensioenleeftijd gemeente- en provincieraadslid.
En zelfs daarna kwam je haast nog elke week naar het gemeentehuis en het politiekantoor. Steevast had je dan een doos speculoos mee. Frans, wij zullen deze lieve attentie erg missen.

Als je op het gemeentehuis kwam, liep je nooit voorbij mijn deur. Altijd een kort gesprek, en zeker rond je verjaardag op 21 september. Want het was immers dezelfde dag waarop mijn zoon geboren werd.

Ik had reeds gezegd dat je geen thuiszitter was. Naast je politiek mandaat en je inzet in de parochie, in KWB en ACW was je ook een trouwe medewerker van het Wereldfestival van Folklore. Als ex-weerstander was je eerst actief medewerker en later voorzitter van NSB Schoten. Met hen zou je vorige week woensdag ook je laatste bijeenkomst hebben.

Inderdaad tot het laatste moment was je actief, en zo ben je van ons weggegaan, veel te vroeg, maar zeker op de wijze die je zelf had gewild.

Frans, wij wensen je veel rust toe, en geloof mij wij zullen je erg missen.

Harrie Hendrickx
16/04/2010

[terug naar boven]