CD&V Nieuwjaar 2009

Beste CD&V-ers, Beste N-VA-ers,

Voor de meesten zal het niet de eerste maal zijn dat ik hen een vredevol, vreugdevol en gezond Nieuwjaar toe wens.

Maar het is nog steeds van ganser harte. En misschien ook meer dan in de vorige jaren zal het nodig zijn. Ik denk dat iedereen het er over eens zal zijn dat 2009 de gevolgen zal dragen van 2008.

In mijn nieuwjaarstoespraak van 2008 zegde ik: “Wij staan nog voor grote uitdagingen, maar met deze ploeg en onze coalitiepartners moet dit zeker lukken.”

Ik denk dat van de mensen die toen aanwezig waren, niemand had kunnen voorzien welk een turbulent jaar 2008 zou worden.

Het was een jaar met weinig hoogte punten, maar des te meer dieptepunten. Zelden heb ik binnen de termijn van een jaar zoveel teleurstellingen moeten meemaken.

Wereldwijd de bankencrisis. Aandeelhouders, maar vooral spaarders moeten er op kunnen rekenen dat hun geld goed beheerd wordt. Rommelkredieten horen hier niet in thuis.

Maar indien men mensen aan de top van een bedrijf gaat verlonen met onvoorstelbaar hoge bonussen, dan gaan zij ook niet te verrechtvaardigen risico’s nemen. En als zij dan als gevolg van de bankencrisis moeten opstappen worden ze er nog eens extra voor vergoed. Voor mij zijn dit ook criminelen.

Maar ja wat betekent het woord crimineel nog in België ? Verdachte van een moord op een politieagent kan hier vrijkomen omdat er een boterbriefje ontbreekt in het dossiers. Mensenhandelaars en overvallers wuiven naar de camera’s als ze vrij komen door zogenaamde procedurefouten.

Of zoals Piet van Eeckhaut het zegt: “Dat we het inhoudelijk kind niet met het procedurele badwater mogen weggooien.”

En dan moet je op je zitdag maar uitleggen waarom hij of zij een parkeerboete moet betalen bij het afzetten van hun kind aan de crèche.

Op binnenlands gebied was mijn grootste teleurstelling de splitsing van het kartel. Inderdaad ik besef ook dat alle partijen, en zeker de Waalse partijen, maar ook de Open-Vld er alles aan gedaan hebben om dit te realiseren.

Als je vandaag de peilingen in “Het Laatste Nieuws” leest wens ik iedereen veel moed bij de verkiezingen in juni.
Bart De Wever kon het niet duidelijker zeggen: “In België is de verkiezingen winnen, het ergste wat iemand kan overkomen.”

Ik heb mij samen met vele anderen dikwijls afgevraagd: “ Waarom blijft Yves Leterme telkens met zijn kop tegen de muur lopen?” Is het een West-Vlaamse sport? Ik hoop van niet.

Wat hebben wij er bij gewonnen. Niets.

Het kartel bestaat niet meer,
wij verloren 3 ministers,
de noodzakelijke staatshervorming stuit op een steeds terugkerende “NON”,
de conjunctuurbarometer is in december 2008 gezakt naar zijn laagste peil sinds de start ervan in 1980.
de Vlaamse economie, verantwoordelijk voor 80% van de export en de welvaart in België en Vlaanderen, lijdt voelbaar onder de neurose van het Belgische carcan.

Verandering kan wanneer Vlaanderen zelfstandig kan beslissen over zijn toekomst en welvaart. Zes miljoen Vlamingen verdienen een leefbare toekomst en dit kan alleen door meer zelfstandigheid.

Voor mij moet de solidariteit zeker op het gebied van de gezondheidszorg blijven bestaan, maar ze moet doorzichtig en rechtvaardig zijn.

Geen solidaritieit voor bv de verkeersboetes. Deze inning moet strikt terug gaan naar de gewesten.

Internationaal wordt er enorm veel hoop gesteld op de nieuwe president van de Verenigde Staten, Barack Obama.

Wij moeten “Geloven in verandering” maar volgens sommigen zijn de verwachtingen zelfs zo hoog dat hij het moeilijk zal hebben om ze waar te maken.

Ik gun het hem alleszins van ganser harte, ook al omdat het al dan niet lukken of mislukken van zijn beleid een enorme impact kan hebben op onze binnenlandse en buitenlandse politiek.

Op provinciaal niveau hebben wij een nieuwe gouverneur. En uit haar openingstoespraak wil ik dit citeren: “ Daarom zeg ik vandaag, net zoals Martin Luther King destijds: “I have a dream.” Ik droom van een provincie waarin al het goede dat op zoveel plaatsen bestaat, zichtbaar wordt voor meer en meer mensen. Ik droom van een provincie waarin sterke gezinnen, jongeren en ouderen zonder of met migratie-achtergrond, met of zonder handicap zich gesterkt weten.”

En dat is ook wat ik in Schoten wens. En daarom ben ik gelukkig dat ik in Schoten aan politiek kan doen. Wij hebben een coalitie waar wij op een constructieve manier kunnen samen werken. Meningsverschillen worden hier uitgepraat, voor problemen zoeken wij een oplossing.

De oppositie doet wat ze moet doen. O ja, ik erger mij wel eens aan de verdraaide waarheden in sommige partijkranten. Maar het belangrijkste is dat onze burgers, de Schotenaren de resultaten van het beleid zelf kunnen zien.

En 2008 was dan zeker een positief scharnierjaar in deze legislatuur.

De verhuis van de politie naar hun nieuw kantoor aan het even nieuwe Gasketelplein.
De eerste fase van de Deuzeldlaan,
de vernieuwing van de wijk Filippus,
de start van de wegen- en rioleringswerken aan Bloemendaal I
de verdere vernieuwing van wegen en riolering op de wijk Deuzeld. - het parkeerterrein op de wijk Atheneum,
vernieuwing van wegen en voetpaden in diverse wijken.
het samenbrengen van het gemeentepersoneel in het nieuwe en vernieuwde gemeentehuis.,
de aanwerving van een Coördinator Integrale Veiligheid, de eerste twee beroepsbrandweerlieden, het terug opstarten van een eigen vuilnisophaaldienst.

En zoals je hebt kunnen lezen in onze nieuwjaarsbrief tijdens het succesvolle Schoten Schol gaan wij op dezelfde manier verder voor 2009.

En dit alles binnen de huidige financiële grenzen.

Maar ook met eenzelfde goede samenwerking binnen het kartel. Het is niet omdat er nationaal een breuk is, dat dit hier iets heeft veranderd aan onze goede samenwerking.

Getuige hiervan vandaag de gezamenlijke nieuwjaarsreceptie. In juni zal men op Vlaams en Europees gebied terug met 2 verschillende partijen opkomen. Het zal zonder meer een verzwakking zijn op Vlaams gebied.

Als Vlaming voelde ik mij in het kartel goed thuis, als Schotenaar mogen in mijn tuin perfect de affiches van beide partijen naast elkaar hangen.

Tot slot wil ik eenieder oproepen om:

alles wat hij goed deed in 2008 dit ook in 2009 te doen
alles wat hij minder goed of fout deed dit jaar, in 2009 beter te doen
mee te bouwen aan een warme samenleving

En om af te ronden wens ik eenieder:

een goeie gezondheid om bergen te verzetten
een geest die niet verstart maar bijblijft
voldoende humor om te kunnen relativeren

Dank je wel,
Harrie Hendrickx
18/01/2009

[terug naar boven]